เม็ดฝนเกาะพราวเต็มกระจกหน้าต่าง
แหงนมองผ่านช่องกระจกใสเห็นเม็ดฝนสะท้อนสิ่งรอบตัวไป
แล้วเปลี่ยนไปสะท้อนใจคนแหงนมอง
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
เพียงจันทร์กระจ่าง สะท้อนจิตอันเป็นกวี ฤ อาจมิใช่กวี เมื่อส่องแสงมองดูโลกหล้า แม้นเป็นแค่ยามค่ำคืน เสียงเพรียกจากจันทร์จะกังวานถึงใจผู้คนบ้างไหมหนอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น